Dilan Yurdakul
Dilan Yurdakul

Deel 22

 

Even later op het bureau aangekomen, beveelt Aysen Nuran mee te lopen, naar haar kantoor, als ze daar binnenstappen doet Aysen het licht aan en schreeuwt: “Zitten!” Ze kijkt heel erg boos naar Nuran. Nuran wordt er gewoon een beetje bang van. “Wat deed jij in mijn auto?” Gaat Aysen verder. “Uhh uhmm, ja… Wat deed ik daar? Krijg ik nu een straf of zo?” Nuran is door de schrik vergeten waarvoor ze de auto van Aysen pakte. “Nuran, een vraag beantwoord je niet met een vraag!” Schreeuwt Aysen door het kantoortje terwijl ze opstaat en rondjes om Nuran begint te lopen… “Oh, ja, jij wil een antwoord geen vraag…” Nuran is erg in de war zo te zien. “Dus jij dacht, ik steel me zusjes auto maar even? Ze zal het wel niet door hebben gehad? Of zag je de takelwagen staan? En leek het je gewoon even grappig om mee gesleept te worden? Ik kan er namelijk niet echt om lachen als je het aan mij vraagt.” “Nee!” Schreeuwt Nuran dan opeens zo hard dat een van de andere agenten even langs komt om te vragen of alles nog goed gaat, Nuran schrikt dit maal weer van zichzelf, maar legt Aysen nu het verhaal uit. Halverwege het verhaal van Nuran begint Aysen te gapen, en zegt: “Nuran ik weet genoeg, je bent m’n zusje, ik hoor je hier niet te laten zitten. Ga maar snel naar huis.” Nuran kijkt Aysen verbaast aan terwijl ze zegt: “Je maakt eerst een groot drama, en vervolgens laat je me zomaar aan?” “Ga nou maar, Aysen loopt snel het kantoor uit en gaat naar de koffie automaat om koffie te drinken en Nuran vertrekt met een verbaast hoofd. Als Nuran weg is schiet Aysen stiekem in de lach om het idee, dat Nuran zomaar mee weg gesleept werd, en gaat weer verder aan het werk.